( 1 ) بدنبال او عبد الرحمن بن ملجم بر فرق مقدس او شمشيرش را فرود آورد . از چهار طرف مردم بر او تاختند و دستگيرش ساختند . ابو محنف ميگويد : « مردى از قبيله‌ى همدان كه ابو ادما ناميده ميشد ابن ملجم را دستگير كرد . يزيد بن ابى زياد عقيده دارد كه مغيرة بن حارث هاشمى بر سر ابن ملجم قطيفه‌اى انداخت و او را از فرار بازداشت و بعد شمشير را از دستش در آورد و بازوهايش را با طناب بهم پيچيد . بدين ترتيب ابن ملجم دستگير شد . و اما شبيب بن بجره . . . اين شبيب همچون باد ميگريخت كه مردى به او رسيد و با او دست بگريبان شد و بر خاكش فرو انداخت و آن وقت روى سينه‌اش نشست تا سر از تنش بردارد . در اين هنگام چشمش بازدحام مردم افتاد كه بسوى او حمله‌ور شدند . ترسيد كه مبادا او را بجاى قاتل هدف مشت و لگد قرار دهند از روى سينه‌ى شبيب برخاست و آزادش گذاشت . شبيب فرصت را غنيمت شمرد و يك سر بخانه‌ى خود رفت و بيدرنگ جامه از تنش در آورد تا طاقه‌ى حرير را از سينه‌ى خود باز كند .